Uredbom o bližim uslovima, kriterijumima i elementima za paušalno oporezivanje obveznika poreza na prihode od samostalne delatnosti, propisan je jedan vid zaštite za preduzetnike paušalce prilikom donošenja rešenje o visini osnovice za paušalno oporezivanje.

Predviđeno je da na prelazu iz stare godine u novu, paušalcima ne može da se poveća osnovica za poreze i doprinose više od 10%. Ova zaštitna norma uvedena je Uredbom 2020. godine i inicijalno je predviđeno da važi do 2022. godine. Međutim, od tada je izmenama Uredbe produžavan rok primene ove odredbe.

Najnovijim izmenama koje su objavljene u Službenom glasniku 19.12.2025. godine predviđeno je da zaštitna norma važi u tokom 2026. i 2027. godine. 

To znači da osnovica doprinosa za 2026. godinu za preduzetnike paušalce ne može biti uvećana za više od 10% u odnosu na osnovicu na koju su preduzetnici plaćali dažbine tokom 2025. godine.

Ova zaštitna norma ne važi su slučaju kada preduzetnik paušalac menja:

1. šifru delatnosti, i
2. opštinu ili mesto sedišta. 

Preduzetnici koji nastavljaju obavljanje delatnosti nakon prekida (mirovanja) može očekivati slede:

1. ako je mirovanje započeto najkasnije 2017. godine – primenjuje se ograničenje od 10% i to na poslednji iznos osnovice koji je utvrđen pre prekida obavljanja delatnosti;
2. ako je mirovanje započeto od 2018. godine pa nadalje, ne primenjuje se ograničenje od 10%. Preduzetnik može očekivati i značajno više osnovice pa samim tim i iznos dažbina nakon ponovnog „aktiviranja“.

Sve ovo uređeno je članom 6. Uredbe, koji u nastavku prenosimo u celosti:

„U slučaju da se kao rezultat promene načina utvrđivanja paušalnog poreza utvrđeni iznos osnovice poveća za više od 10% u odnosu na iznos utvrđen za prethodnu godinu, primenjivaće se povećanje od 10% godišnje dok iznos obaveze ne dostigne iznos koji je u skladu sa novim načinom obračuna, zaključno za 2027. godinu.

Izuzetno od stava 1. ovog člana, povećanja obaveze veće od 10% će se primeniti u slučaju kada je rezultat promene šifre delatnosti, opštine i/ili mesta na kojem je obveznik registrovan.

Izuzetno od stava 2. ovog člana, ne smatra se promenom opštine u smislu stava 2. ovog člana kada obveznik koji ima registrovano sedište na jednoj od opština na teritoriji grada Beograda koja obuhvata područje opština iz člana 4. stav 3. ove uredbe izvrši promenu sedišta tako da registruje sedište na drugoj opštini na teritoriji grada Beograda iz člana 4. stav 3. ove uredbe, kao i kada obveznik koji ima registrovano sedište na jednoj od opština na teritoriji nekog drugog grada izvrši promenu sedišta tako da registruje sedište na drugoj opštini na teritoriji tog grada.

Za obveznika kod koga je na dan 1. januara godine za koju se utvrđuje poreska osnovica od prve registracije prošlo manje od 36 meseci i koji je na dan 31. decembra godine za koju se utvrđuje poreska osnovica mlađi od 30 godina, koeficijent delatnosti za 2020, 2021. i 2022. godinu se utvrđuje u iznosu koeficijenta delatnosti koji je utvrđen za 2023. i naredne godine.

Preduzetniku paušalcu koji nakon prekida obavljanja delatnosti, a koji prekid je započeo najkasnije 2017. godine, podnosi prijavu za nastavak obavljanja delatnosti, osnovica se utvrđuje tako što se ograničenje povećanja osnovice iz stava 1. ovog člana od 10% primenjuje na poslednji iznos osnovice koji je utvrđen pre prekida obavljanja delatnosti.

Za preduzetnike paušalce sa sedištem na teritoriji grada Beograda koja obuhvata područje opština iz člana 4. stav 3. ove uredbe, kao i za preduzetnike paušalce sa sedištem na jednoj od opština na teritoriji nekog drugog grada, kojima je usled promene sedišta u smislu stava 2. ovog člana za 2020. godinu povećana osnovica za više od 10%, koeficijent delatnosti za 2021. i 2022. godinu se utvrđuje u iznosu koeficijenta delatnosti koji je utvrđen za 2023. i naredne godine.“